มรดกรักร้าย / tiara

มรดกรักร้าย

ผู้แต่ง tiara

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2557

หลังจากไปเรียนต่อต่างประเทศเสียนาน ในที่สุด พิชญ์สินี คุณหนูเอาแต่ใจผู้แสนร้ายกาจก็ถูกเรียกตัวกลับเมืองไทย เธอเองคิดว่าคงจะดีเหมือนกัน เพราะจากบ้านไปนานก็คิดถึงคุณพ่อสุดที่รักยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด แต่เมื่อกลับบ้าน... หญิงสาวก็พบว่าฟ้าได้ผ่าลงมาในชีวิตของเธอเสียแล้ว!

คุณพ่อจากเธอไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ทิ้งไว้ก็แต่พินัยกรรมที่ระบุว่าท่านต้องการให้ พิธาน ซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ที่พิชญ์สินีไม่เคยรู้จัก มาดูแลสมบัติทั้งหมดซึ่งมีมูลค่ามากมายมหาศาลแทนกระทั่งเธอมีอายุครบสามสิบปี หรือไม่ก็จนกว่าเธอจะเข้าพิธีแต่งงานกับใครสักคน!

นี่คุณพ่อเล่นตลกอะไรกัน! ทำไมมรดกที่ทิ้งไว้ถึงได้มาพร้อมผู้ปกครองคนใหม่แบบนี้ล่ะ โอ๊ย พิชญ์สินีรับไม่ได้ที่สุด เธอไม่มีวันยอมให้ผู้ชายคนนั้นมาชุบมือเปิบเอาสมบัติไปง่ายๆหรอก นายนั่นจะไว้ใจได้แค่ไหนก็ไม่รู้ งานนี้เห็นทีต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว อย่าลืมสิว่าคุณหนูพิชญ์สินีคนนี้น่ะร้ายกาจชนิดไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน ไม่แคร์ด้วยว่าจะหัวหงอกหรือหัวดำ หึๆ นายพิธาน... แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!

*******************************************************************************

สวัสดีค่ะ เอนทรี่นี้มาต่อกันที่ มรดกรักร้าย ของคุณ tiara ซึ่งเป็นนิยายอีกเล่มในชุด 'รัก...ร้าย' ของสำนักพิมพ์แจ่มใสกันนะคะ เจ้าของบล็อกอาจจะรีวิวกระโดดไปเล่มโน้น แล้วมาเล่มนั้น ไม่ได้รีวิวทั้งซีรีย์ต่อเนื่องกัน ทั้งนี้ขึ้นกับอารมณ์จะพาไป แหะๆๆ เพราะก่อนหน้านี้ก็ได้รีวิว มัศยาเร้นรัก แล้วก็เว้นช่วงห่างไปพักใหญ่ ก่อนจะมาถึงคิวเล่มนี้ค่ะ :D

พิชญ์สินี หรือ พาย ลูกสาวสุดที่รักของ รุจน์ นฤบดินทร์ เจ้าของบริษัทนำเข้ารถชื่อดังอย่าง 'นฤบดินทร์ออโต้' ด้วยความที่กำพร้าแม่ตั้งแต่ยังเล็ก เธอเลยถูกพ่อเลี้ยงดูอย่างตามอกตามใจมาตลอดประดุจเจ้าหญิงน้อยๆ วันหนึ่งหลังจากเรียนจบจากมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เธอถูกเรียกตัวกลับเมืองไทย เพื่อที่จะพบว่าพ่อของเธอได้เสียชีวิตแล้ว...

พิธาน รัตนโยธิน ชายหนุ่มที่คุณรุจน์ บุคคลที่เขาเคารพ ไว้วางใจให้ดูแลพิชญ์สินีและมรดกของเธอหลังจากที่รุจน์เสียชีวิตไป...เขาเป็นใครก็ไม่รู้ อยู่ๆก็มามีเอี่ยวในมรดกมูลค่าพันล้านของพิชญ์สินี...คนอย่างเธอไม่มีวันยอมเสียละ! นายได้เจอดีแน่!

เรื่องนี้เป็นนิยายเบาๆ ซึ่งถือว่าตัวเอกไม่ร้ายกาจเท่าไหร่เมื่อเทียบกับมัศยาเร้นรัก ที่อยู่ในธีม 'รัก...ร้าย' เหมือนกัน เนื้อหาของเล่มนี้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณหนูผู้สุดแสนจะเอาแต่ใจ กับผู้ชายมาดนิ่งที่ทำให้เธอปรับปรุงตัวเองได้ในที่สุด เพราะพิชญ์สินีถือว่าเป็นนางเอกที่ EQ ต่ำเข้าขั้นรุนแรง เลยต้องเจอพระเอก EQ สูงอย่างพิธานปราบซะอยู่หมัด :D

นับว่านางเอกเป็นคนที่โชคดีมาก เพราะคนที่อยู่รอบตัวเธอล้วนแต่เป็นคนดี ไม่ว่าจะเป็น ณีรนุช เพื่อนสนิท ไปจนถึงคุณ เธียร ทนายประจำตัวของพ่อเธอ แถมยังได้สามีดีอย่างพิธานอีก (เจ้าของบล็อกอิจฉาตาร้อนผ่าวๆ อยาก-มี-สามี-แบบ-นี้-บ้าง!! เอิ๊กๆๆ) ชอบประโยคที่ณีรนุชเปรียบเทียบความรักตอนที่นางเอกมาปรึกษาเรื่องคุณพิ กินใจอย่างแรงค่ะ :D

'คนบางคนเข้ามาในชีวิตเราก็เพื่อเป็นสีสันเท่านั้นนะแก แต่กับบางคนเขาเข้ามาเพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา คนที่ทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น มีความสุขขึ้น ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตที่แท้จริงเพิ่มขึ้น...ชีวิตก็เหมือนกระดาษว่างเปล่าใบนึง หากมีสีสันมาแต่งแต้มเยอะๆ มันก็สดสวยดี ถ้าถึงที่สุดแล้วภาพที่ออกมามีแค่สีแต่กลับเล่าเรื่องราวอะไรไม่ได้เลย แกจะเรียกมันว่าการใช้ชีวิตได้เหรอ มันก็เป็นแค่หยดสีบนกระดาษ แต่ถ้าเราตั้งใจวาดมันออกมาให้มีแกนหลัก ใจความสำคัญ ตั้งใจกับมันเพื่อสื่อความหมายอะไรบางอย่างลงในภาพ ผลที่ออกมามันจะไม่สวยและน่าจดจำมากกว่าเหรอพาย...'

ฉากที่เจ้าของบล็อกชอบมากคือตอนที่พระเอกพานางเอกไปกราบศพของคุณพ่อคุณแม่เธอ คุณ tiara บรรยายเกี่ยวกับความรักของพ่อแม่ไว้ได้ดี อ่านแล้วซาบซึ้งไปด้วยค่ะ น่าเห็นใจนางเอกจริงๆ บางทีการแสดงความรักของพ่อแม่แบบผิดๆ ก็มีผลให้ลูกโตมาเป็นเด็กแบบนี้... แต่ก็ต้องนับถือพ่อของนางเอกมากที่วางแผนชีวิตไว้ให้ลูกสาวสุดที่รักเป็นอย่างดี แม้ว่าตัวเองจะไม่ได้อยู่กับลูกแล้วก็ตาม เจ้าของบล็อกคิดว่าสุดท้ายแล้วคนที่ 'ร้าย' ที่สุดในเรื่องก็คือคุณรุจน์นี่แหละค่ะ วางแผนไว้ล้ำลึกจริงๆ ฮ่าๆๆ

อีกจุดนึงที่ชอบเป็นตอนที่พระเอกถูกวางยา (ที่จริงต้องเรียกว่าแกล้งหลอกให้นางเอกวางยาตัวเองซะมากกว่า) แล้วเขาก็เก็บเอามาแซวเธอเรื่อยๆ อย่างมุก 'พิษสินี' นี่ก็น่ารักดีค่ะ

'ผมคงเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดในโลก นอกจากจะถูกลอบสังหารด้วยยาพิษแล้ว ยังต้องตามใจมือสังหารอีก' ตามใจเพราะรักมากกว่ามั้งคะคุณพิ คริ คริ... :D

นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีพล็อตหวือหวาอะไรมาก แต่ให้คะแนนโดยรวมแล้วจัดว่าสนุกค่ะ อ่านได้อย่างเพลิดเพลิน ชอบพระเอกแบบคุณพิ วุฒิภาวะสูงดี แต่พอถึงคราวฮีจะกวนหรืออ้อนนางเอกก็ทำได้น่ารักมาก เจ้าของบล็อกขอกรี๊ดดังๆ! >//<

-hypomania-