พิรุณพร่ำรัก / กลิ่นเอื้อง

พิรุณพร่ำรัก

ผู้แต่ง กลิ่นเอื้อง

สำนักพิมพ์ Sugar Beat

พิมพ์ครั้งแรก มิถุนายน 2557

หล่อนพบเขานอนเปียกปอนอยู่ในตรอกโกโรโกโสแห่งหนึ่งใจกลางฮ่องกง เสื้อกันหนาวสีขาวของเขาแฉะชื้น เปื้อนโคลน และย้อมไปด้วยเลือด

ตอนแรกที่หล่อนเก็บเขามา นึกว่าเขาเป็นเพียงคนจรจัดสกปรก ที่ไหนได้...พอจับอาบน้ำดีๆแล้ว เขากลับหล่อยิ่งกว่าดาราหนังชื่อดังบางคนเสียอีก!

แต่ปัญหาคือ เขาจำอะไรไม่ได้เลย...นอกจากชื่อตัวเอง ชายคนนั้นปล้นหัวใจหล่อน ช่วงชิงจูบแรก และหายตัวไปอย่างลึกลับ

โชคชะตาช่างเล่นตลก...เมื่อหล่อนกับเขาพบกันอีกครั้ง เขากลับจำหล่อนไม่ได้แม้แต่น้อย...

*******************************************************************************

มาต่อกันที่นิยายที่ชื่อลงท้ายด้วยคำว่า 'รัก' อีกเล่มนะคะ เอนทรี่นี้จะมารีวิวเรื่อง พิรุณพร่ำรัก โดยคุณกลิ่นเอื้อง ที่เพิ่งวางจำหน่ายไม่นานมานี้ แถมสำนักพิมพ์ยังทำออกมาถึง 2 ปก มีทั้งแบบธรรมดา กับ limited ที่ขายเฉพาะในเว็บไซต์ของสถาพรบุ๊คส์เท่านั้น ซึ่งก็สวยทั้ง 2 แบบเลยค่า :D

แพทย์หญิงชามินต์ หรือ คุณหมอชาร์ม กุมารแพทย์สาวชาวไทยที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งบนเกาะฮ่องกง ด้วยปมบางอย่างในอดีต ทำให้เธอปิดใจจากเพศตรงข้าม แต่เมื่อเก็บเขาได้จากข้างกองขยะ และพามารักษาตัวที่ห้องพักของเธอ ความน่ารักและรอยยิ้มใสซื่อของเขากลับทลายกำแพงในหัวใจที่เธอเคยสร้างขึ้น...

โลแกน ชายหนุ่มที่ชามินต์ช่วยชีวิตไว้ เขาจำอะไรไม่ได้เลยนอกจากชื่อของตนเอง...จากการที่ได้อยู่ร่วมกัน ทำให้ต่างฝ่ายต่างประทับใจในกันและกัน แต่อยู่มาวันหนึ่งขณะที่ชามินต์กำลังรอให้เขามารับที่โรงพยาบาล เขากลับหายไปจากชีวิตเธออย่างไร้ร่องรอย...

หลังจากโลแกนถูกลูกน้องพาตัวกลับมาที่คฤหาสน์ของเขา ชายหนุ่มกลับจำเหตุการณ์ระหว่างที่หายตัวไปหลายสัปดาห์ไม่ได้แม้แต่น้อย หากจิตใต้สำนึกของเขากลับฝันถึงหญิงสาวคนหนึ่ง...แต่เขากลับนึกหน้าของเธอไม่ออก...และยิ่งพยายามคิดเท่าไหร่ อาการปวดศีรษะของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเท่านั้น...

ชามินต์ได้รับมอบหมายให้ไปดูแล เด็กชายคอลินน์ ลูกชายมหาเศรษฐี เพื่อนสนิทของ นายแพทย์เดนนิส ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่เธอประจำอยู่ เมื่อได้พบกัน เธอรู้ในทันทีว่าพ่อของเด็ก... โลแกน ลู คือผู้ชายคนเดียวกับคนที่เธอรัก แต่เธอกลับไม่อยู่ในความทรงจำของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว!

ชามินต์เจ็บปวดกับความจริงที่โลแกนจดจำเธอไม่ได้ แถมเขายังมี นีล่า คู่หมั้นคนสวยอยู่ข้างกายเสียด้วย เธอจึงพยายามตัดใจจากคนที่มีเจ้าของแล้ว โดยทำตัวเย็นชาห่างเหินกับเขา ในขณะเดียวกันปฏิกิริยาของชามินต์กลับทำให้เขาสนใจในตัวเธอยิ่งนัก เขาไม่ได้คิดที่จะจีบเธอเล่นๆ...บางอย่างในหัวใจบอกให้โลแกนรู้ว่าเขารักเธอเข้าแล้วจริงๆ

ชีวิตของคุณหมอคนสวยที่ตกอยู่ในวังวนของผู้มีอำนาจหลายฝ่าย รวมทั้งความแค้นของโลแกนที่รอการชำระ เธอจะช่วยบรรเทาความทุกข์ ความแค้นของเขาได้หรือไม่ และเขาจะปกป้องเธอจากอันตรายทั้งหลายได้อย่างไร อันนี้ก็ต้องติดตามกันเองในเล่มนะคะ บอกได้เลยว่าเนื้อหาเข้มข้นไม่น้อยทีเดียว

เรื่องนี้มีจุดขัดใจเจ้าของบล็อกอยู่เล็กน้อยค่ะ อย่างแรกคือคำที่ชามินต์ใช้เรียกเดนนิสในตอนแรกๆว่า 'คุณ' ถ้าตามภาษาอังกฤษน่าจะเป็น 'Mr.' แต่ที่จริงแล้วเธอควรจะเรียกเขาว่า 'Dr.' หรือ 'คุณหมอเดนนิส' มากกว่านะคะ เพราะเขาเป็นถึงเจ้านายเธอ และยังเป็นหมอเหมือนกัน แบบนี้น่าจะดูให้เกียรติกว่าค่ะ และอีกจุดนึงเป็นตอนท้ายเรื่อง ซึ่งเป็นฉากพิธีแต่งงานที่ถูกจัดฉากขึ้นเพื่อล่อ เหว่ยซาน มาติดกับ โลแกนพูดจากลับไปกลับมาเรื่องแต่งงานกับนีล่า อันนี้เจ้าของบล็อกรู้สึกไม่ชอบวิธีการของพระเอกค่ะ แอบหักคะแนนหน่อยนึง หุหุ...

ส่วนจุดที่เจ้าของบล็อกชอบมากก็มีอยู่เยอะนะคะ ตรงที่คุณกลิ่นเอื้องเอา 'ฝน' เข้ามาเป็นฉากหลังในเหตุการณ์สำคัญของเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นฉากที่นางเอกเจอพระเอกครั้งแรก, พระเอกไปรอรับนางเอกที่โรงพยาบาลเพราะเธอลืมร่มไว้, ฝนตกหนักจนนางเอกกลับบ้านไม่ได้, ฉากพระเอกขอนางเอกแต่งงาน ฯลฯ ล้วนแล้วแต่มีฝนเข้ามาเกี่ยวข้องสมกับชื่อเรื่อง 'พิรุณพร่ำรัก' จริงๆ แถมยังขึ้นต้นหลายๆบทด้วยพยากรณ์อากาศ เก๋ดีค่ะ แล้วก็ชอบตรงมุกพวงกุญแจ Mickey-Minnie ที่มีบทบาทช่วยเฉลยปริศนาคาใจของโลแกน :D

อีกประเด็นนึงที่ชอบมากที่สุดสำหรับเรื่องนี้ก็คือความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง รู้สึกว่าเคมีคู่นี้เข้ากันอย่างแรง ฝ่ายพระเอกที่ดูจะมีทั้งบุคลิกที่เครียดขรึมจริงจัง เพราะต้องดูแลธุรกิจมูลค่ามหาศาล แถมยังต้องมาหาตัวคนร้ายที่ฆ่าคนในครอบครัวของเขาอย่างเลือดเย็น แต่ขณะเดียวกันก็ยังมีความกวนแบบน่ารักๆแอบซ่อนอยู่ กับฝ่ายนางเอกที่ดูแสนจะเย่อหยิ่ง แต่ภายในอ่อนไหวต่อความรู้สึกที่มีต่อพระเอก และเธอเลือกที่จะกดมันไว้เพราะคิดว่าพระเอกจำเธอไม่ได้จริงๆ ที่มาจีบเธอก็เพียงเพราะต้องการเอาชนะเท่านั้น อ่านแล้วรู้สึกจิตใจสับสนแทนหมอชาร์มจริงๆค่ะ บางซีนเล่นเอาน้ำตาคลอไปกับเธอเลย

สำหรับสำนวนภาษาของเรื่องนี้ไม่ได้มีอะไรหวือหวามากค่ะ ไม่รู้เจ้าของบล็อกรู้สึกไปเองรึเปล่าว่าผู้เขียนพยายามใช้สำนวนคล้ายๆหนังสือแปล คือคิดบทสนทนาเป็นภาษาอังกฤษแล้วถอดความเป็นภาษาไทยอีกทีนึง เลยทำให้ไม่ไหลรื่นเท่าที่ควรค่ะ แต่โดยรวมเรื่องนี้ถือเป็นนิยายแนวโรแมนติกที่สนุกมากเล่มนึงเลย ชอบคุณหมอชาร์มกับโลแกนค่ะ :D

-hypomania-

สมองได้ลืมเลือนไป หากแต่หัวใจยังจดจำได้...