ตะวันไม่มีวันตกดิน / อาสดา

ตะวันไม่มีวันตกดิน

ผู้แต่ง อาสดา

สำนักพิมพ์ Sugar Beat

พิมพ์ครั้งแรก พฤษภาคม 2557

ชีวิตคู่พลิกผลันล่มสลาย เมื่อ แสนยา นายทหารเรือหนุ่มถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ต้องหลบลี้หนีภัยออกนอกประเทศ วันที่นัดแนะกับภรรยาแสนรักเพื่อหนีไปใช้ชีวิตร่วมกัน กลับเห็นหล่อนอยู่ในอ้อมกอดของ เดชา พันตำรวจหนุ่ม 

เกือบห้าปีแห่งความทุกข์ยากในต่างแดน สิ่งเดียวที่สลักลึกในใจแค้น คือนามของภรรยาแสนรักผู้ทรยศเขาอย่างเลือดเย็น นงคราญ! นงคราญสู้ทนต่อคำครหาที่ผู้คนทั้งพระนครตราหน้าว่าเป็นหญิงแพศยา ทรยศหักหลังสามี ทนถูกผู้คนที่หล่อนรักประณามหยามเหยียดด้วยความไม่รู้ เพื่อปกป้องครอบครัวรวมถึงชื่อเสียงวงศ์ตระกูลของสามีมิให้มัวหมอง หล่อนมิอาจแก้ไขความเข้าใจผิด ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้น...มีใครบางคนอยู่เบื้องหลัง และอีกหลายคนปิดบังความจริง

*******************************************************************************

ตะวันไม่มีวันตกดิน นิยายดราม่าแนวพีเรียดเล่มล่าสุดของคุณอาสดา อีกนามปากกาหนึ่งของคุณอุมารตี ที่ตั้งใจเขียนขึ้นเพื่อเชิดชูผู้หญิงที่เสียสละเพื่อคนรอบข้าง เป็นหนึ่งในนิยายที่เจ้าของบล็อกชื่นชอบมากที่สุดในรอบหลายๆเดือนที่ผ่านมา ด้วยเนื้อหาที่เข้มข้น กินใจ เลยขอประเดิมบล็อกด้วยรีวิวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยค่ะ :D

นงคราญ สาวงามที่ชายหนุ่มหลายคนต่างหมายปอง หลังจากที่สามีจากไป เธอก็ไปอยู่กับชู้รัก เป็นผลให้ผู้คนต่างชิงชังรังเกียจ และตราหน้าว่าเป็นนางกากี จนถูกครอบครัวตัดขาดไม่เหลือใครนอกจาก...ชู้

แสนยา อดีตราชนาวีหนุ่มผู้ถูกใส่ความว่าเป็นกบฏ จึงจำต้องระหกระเหินหนีภัยไปยังต่างแดน ด้วยนิสัยที่หยิ่งในศักดิ์ศรี ทำให้เขาไม่เคยเอ่ยปากถามหาความจริงจากนงคราญ แถมยังทำร้ายจิตใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี

เดชา นายตำรวจผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ครอบครองนงคราญหลังจากที่แสนยาจากไป เปลือกนอกเขาดูเป็นคนเด็ดขาด โหดเหี้ยม ไร้ศีลธรรม เป็นชู้กับภรรยาชาวบ้านได้อย่างหน้าตาเฉย แต่แท้ที่จริงแล้วอะไรเป็นสิ่งผลักดันให้เขาต้องทำอย่างนั้น  

หลังจากที่เจ้าของบล็อกได้อ่านตัวอย่างบทแรกๆก็ตัดสินใจซื้อนิยายเรื่องนี้ทันทีค่ะ ด้วยความหมั่นไส้ระคนเกลียดเดชา และอยากลุ้นว่าแสนยากับนงคราญจะกลับมาคืนดีกันรึเปล่า

คาแรคเตอร์ของพระ-นางทั้ง 3 คนนี่ล้วนแต่เป็นสีเทาๆ ไม่ได้ดีเลิศประเสริฐศรีไปซะหมดค่ะ... แสนยานี่นิสัยพระเอ๊ก พระเอก ผู้ดีสุดๆ แต่ดันผิดที่หยิ่งในศักดิ์ศรี ทิฐิเยอะ และหูเบา เชื่อคนง่ายไปหน่อย (เจ้าของบล็อกโกรธตรงนี้แหละค่ะ ชริ...) อ่านๆไปจะเห็นว่าแสนยามี conflict ในใจเยอะอยู่เหมือนกัน เพราะถึงแม้จะแค้นนางเอกยังไง ในใจก็ยังรักและห่วงหาอาลัย

ตัวนงคราญเองก็แสนดี เป็นแม่พระ เธอเลือกที่จะเสียสละตัวเองเพื่อที่จะทำให้ทุกคนที่ตนรักอยู่ดีมีสุข แต่วิธีของเธอ... เอิ่ม... มันเป็นเหตุดราม่าของเรื่องนี้นั่นเอง เธอแหวกขนบนางเอกผู้แสนดีในนิยายทั่วไป เพราะเธอ...มีสามีถึง 2 คน! 

ส่วนเดชานี่ก็มาแนวพระเอกโหด ร้ายกาจ (แต่เจ้าของบล็อกว่าฮีแอบเป็นมาโซคิสม์นิดๆนะคะ ชอบให้นางเอกทำร้ายจิตใจตลอด ฮ่า) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ทำลงไปเป็นเพราะคำว่า 'รัก' ของ 'เดจ๋า' คำเดียว

ฟากตัวละครที่เป็นสีดำปิ๊ดปี๋ก็มีค่ะ อย่าง คุณหญิงปรียา หรือ วรรณวิไล นี่ถ้าเอามาทำเป็นละคร มีหวังโดนทุเรียนตบแน่! ฮ่าๆ

ปมของเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก ความผูกพันแต่หนหลังของตัวละครหลัก (เจ้าของบล็อกชอบเรื่องราวเก่าก่อนของนงคราญกับเดชาเอามากๆ อินและฟินสุดๆค่ะ หุหุ...) และความอิจฉาริษยาของใครบางคนที่เป็นตัวก่อให้เกิดความร้าวฉานระหว่างแสนยากับนงคราญ แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดตรงที่บางคนที่รู้ความจริงกลับเลือกที่จะปิดบังไว้เพราะความจำเป็น และกว่าความจริงจะถูกเปิดเผยมันก็สายเกินไปซะแล้ว! ส่วนฉากหลังของเรื่องเป็นยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 คนอ่านจะได้เห็นประเด็นความขัดแย้งทางการเมือง ซึ่งก็มีผลต่อชะตาชีวิตของตัวละครหลักเช่นกัน

นงคราญถือเป็นผู้หญิงที่ใจเด็ดคนนึงเลยทีเดียว หลังจากที่เธอถูกเฉด 'ศีรษะ' ออกจากคฤหาสน์ของเดชา แถมยังไล่ให้กลับไปอยู่กับแสนยา เธอเลือกที่จะไปตามทางของเธอ ไม่ง้อใครทั้งสิ้น เธอไม่ใช่ทาสนะจ๊ะ จะได้มายกให้กันง่ายๆ! ...ชอบนางเอกเข้มแข็งแบบนี้ ได้ใจเจ้าของบล็อกไปเต็มๆค่ะ

ส่วนคู่รองอย่าง หนึ่งนุช น้องสาวของนงคราญ กับ กล้าหาญ น้องชายของแสนยานี่ก็น่ารักไม่เบาเลยทีเดียว หนึ่งนุช ผู้ซึ่งกำความลับของคืนวิปโยค กับกล้าหาญ ผู้มีบางอย่างที่ต้องปิดบังซ่อนเร้น ในตอนท้ายเรื่องหลังจากความจริงถูกเปิดเผย หนึ่งนุชคิดว่ากล้าหาญจะขอเลิกรากับเธอเสียแล้ว

'ใช่ คุณเลว... ก็เพราะคุณเลวนี่แหละ เราถึงได้คู่ควรกัน เอ...มาคิดดูอีกที ถ้าเปรียบเทียบความเลวของผมกับคุณแล้ว ผมว่าคุณดีเกินไปสำหรับผมด้วยซ้ำ' เอากะเขาสิ อย่างนี้ถึงจะสมน้ำสมเนื้อกันเนอะ ฮ่าๆ

ส่วนตัวแล้วชอบแนวดราม่าแบบจัดเต็ม ยิ่งถ้าจบแบบ happy ending แบบนี้เจ้าของบล็อกก็ยิ่งปลื้มใจค่ะ ในเรื่องเราจะได้เห็นความรักแบบเสียสละได้แม้ทุกสิ่งเพื่อคนที่ตนเองรักของตัวพระเอก-นางเอก และแอบกระซิบว่าฟินเวอร์กับบทสรุปของเรื่องนี้ค่ะ หลังจากที่ลุ้นตัวโก่งมาตลอดเรื่อง

สำนวนภาษาในเรื่องนี้จัดว่าดีทีเดียวค่ะ เจ้าของบล็อกชอบสำนวนแบบนี้มากกว่านิยายที่ไม่ใช่แนวพีเรียดของคุณอาสดา ปมต่างๆของเรื่องก็ทำได้ดี ฉากกระชากอารมณ์ทั้งหลายก็เรียกน้ำตาเจ้าของบล็อกจนหมดกระดาษทิชชูไปเป็นห่อๆ สารภาพว่าไม่เจอนิยายที่ทำให้บ่อน้ำตาแตกแบบนี้มานานมากแล้ว (ล่าสุดได้อ่าน 'จอมนางเจ้าแผ่นดิน' ก็เรียกน้ำตาไปได้หลายเหมือนกัน เพียงแต่ไม่เยอะเท่าเรื่องนี้ หุหุ...) และเพิ่งทราบไม่นานมานี้ว่าคุณอาสดาเป็นทายาทของคุณ ส.อาสนจินดา ศิลปินแห่งชาติ นับว่าเป็นลูกไม้หล่นใต้ต้นจริงๆค่ะ 

โดยรวมแล้วเรื่องนี้จัดว่าเป็นนิยายเรื่องที่ 'ชอบมาก' เรื่องหนึ่งเลย และจะเอามาอ่านซ้ำๆอีกแน่นอนค่ะ :D

--hypomania--

'ตะวันอาจลับฟ้า...แต่ไม่มีวันตกดิน

ความดีอาจถูกมองข้าม...แต่ไม่เคยด้อยค่า

ตะวันรออรุณเบิกฟ้า...ความดีรอเวลาถูกค้นพบ'